شاهین پلاس؛ بررسی مشخصات فنی + تصاویر

شاهین پلاس به عنوان نسخه به‌روزرسانی‌شده از خانواده شاهین، توسط گروه خودروسازی سایپا معرفی شده است. این خودرو با هدف رفع برخی محدودیت‌های فنی مدل‌های قبلی مانند شاهین G و شاهین اتوماتیک CVT توسعه یافته و بر پایه پلتفرم SP100 ساخته می‌شود. شاهین پلاس در سال ۱۴۰۲ رونمایی شد و تولید انبوه آن از تابستان ۱۴۰۳ آغاز گردید. تمرکز اصلی این مدل بر بهبود پیشرانه و افزودن برخی امکانات رفاهی است، در حالی که طراحی کلی آن تغییرات چشمگیری نسبت به نسخه‌های پیشین نداشته است. این سدان کلاس C ایرانی، گزینه‌ای در بازار خودروهای اقتصادی داخلی محسوب می‌شود که با رقبایی مانند محصولات ایران خودرو رقابت می‌کند. شاهین پلاس فعلاً تنها در نسخه اتوماتیک عرضه می‌شود و نسخه دنده‌ای آن هنوز به بازار نیامده است.

بررسی طراحی ظاهری و بدنه

طراحی خارجی شاهین پلاس تقریبا مشابه مدل‌های قبلی شاهین است و تغییرات عمده‌ای در آن اعمال نشده. تمرکز سایپا بر جنبه‌های فنی بوده و به‌روزرسانی ظاهری را به تعویق انداخته، زیرا چنین تغییراتی هزینه‌بر هستند. بدنه این خودرو با خطوط هماهنگ و تناسب کلی، ظاهری نسبتاً مدرن در میان خودروهای داخلی ارائه می‌دهد. جلوپنجره با قاب کرومی، دستگیره‌های کرومی و نوار کرومی بالای پلاک عقب، جزئیاتی هستند که به زیبایی آن می‌افزایند.

تفاوت اصلی با نسخه‌های پیشین، افزودن علامت “+” روی درب صندوق عقب و نوشته “AT” روی گلگیر سمت راست است، که به شناسایی آسان‌تر این مدل کمک می‌کند. ابعاد شاهین پلاس شامل طول ۴۴۴۶ میلی‌متر، عرض ۱۷۷۱ میلی‌متر، ارتفاع ۱۴۹۰ میلی‌متر و فاصله محوری ۲۶۵۰ میلی‌متر می‌شود، که آن را در دسته سدان‌های جمع‌وجور قرار می‌دهد. وزن خالص خودرو حدود ۱۳۲۰ کیلوگرم است و رینگ‌های آلومینیومی ۱۵ اینچی با لاستیک‌های ۱۸۵/۶۵R15 بر روی آن نصب شده. این طراحی در مقایسه با رقبایی مانند دنا پلاس یا پژو پارس ELX، ظرافت بیشتری دارد، اما نسبت به استانداردهای جهانی، کمی قدیمی به نظر می‌رسد. نمای عقب با چراغ‌های کشیده و صندوق عقب جادار ۴۲۲ لیتری، فضای مناسبی برای بار فراهم می‌کند، هرچند این حجم کمتر از برخی رقبا مانند تارا (۶۴۰ لیتر) است. در مجموع، طراحی بدنه شاهین پلاس کاربردی و عامه‌پسند است، اما فاقد نوآوری‌های چشمگیر برای رقابت با خودروهای وارداتی یا چینی مدرن.

بررسی طراحی داخلی

داخل کابین شاهین پلاس نیز تغییرات محدودی نسبت به مدل‌های قبلی داشته و طراحی کلی داشبورد، صندلی‌ها و رودری‌ها حفظ شده است. افزودن قطعات تزئینی طرح چوب و تریم دو رنگ (روشن و مشکی) به داشبورد، حس لوکس‌تری ایجاد می‌کند، اما کیفیت متریال همچنان پلاستیک سخت و متوسط است که ممکن است در بلندمدت رضایت‌بخش نباشد. لیور دنده جدید و صندلی‌های چرمی مصنوعی، جزئیاتی هستند که کابین را کمی به‌روزتر نشان می‌دهند.

فضای داخلی برای خانواده‌های چهار تا پنج نفره مناسب است، با ردیف عقب جادار برای سرنشینان بزرگسال و صندلی‌های راحت. نمایشگر ۱۰ اینچی مرکزی، نقطه کانونی داشبورد است و سیستم صوتی با شش اسپیکر، تجربه سرگرمی قابل قبولی ارائه می‌دهد. با این حال، طراحی کابین نسبت به رقبای چینی یا حتی نسخه کراس‌اوور آریا سایپا، قدیمی‌تر به نظر می‌رسد و می‌توانست مدرن‌تر باشد. کیفیت ساخت کلی متوسط است و ممکن است در استفاده روزمره، نقاط ضعفی مانند صدای اضافی یا فرسودگی زودرس ظاهر شود.

مشخصات فنی

شاهین پلاس از موتور ME16 با حجم ۱۵۸۷ سی‌سی، چهار سیلندر و ۱۶ سوپاپ بهره می‌برد که تنفس طبیعی دارد و فناوری زمان‌بندی متغیر سوپاپ (VVT-i) در آن به کار رفته است. این پیشرانه حداکثر قدرت ۱۱۵ اسب بخار و گشتاور ۱۴۷ نیوتن‌متر تولید می‌کند، که نسبت به موتور M15TC قبلی (توربوشارژ با ۸ سوپاپ) بهبود یافته و استهلاک کمتری دارد. نیروی موتور از طریق گیربکس ۶ سرعته اتوماتیک AT (ساخت DAE چین) به محور جلو منتقل می‌شود، که عملکرد نرم‌تر و حس رانندگی بهتری نسبت به گیربکس CVT قبلی ارائه می‌دهد.

شتاب صفر تا صد حدود ۱۲.۵ ثانیه و حداکثر سرعت ۱۹۰ کیلومتر بر ساعت است، که برای یک سدان اقتصادی قابل قبول محسوب می‌شود، اما هیجان‌انگیز نیست. مصرف سوخت ترکیبی ۷.۲ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر گزارش شده، که با استاندارد آلایندگی یورو ۵ سازگار است و امکان ارتقا به یورو ۶ وجود دارد. سیستم تعلیق جلو مک‌فرسون و عقب نیمه‌مستقل تیر پیچشی است، که سواری نرم و هندلینگ متوسط فراهم می‌کند. حجم باک سوخت ۴۷ لیتر است و ترمزها شامل دیسک جلو و کاسه‌ای عقب با سیستم ABS می‌شود. در مجموع، مشخصات فنی شاهین پلاس بر کارایی اقتصادی تمرکز دارد، اما در مقایسه با موتورهای توربو رقبا، قدرت کمتری عرضه می‌کند.

امکانات ایمن

شاهین پلاس به سیستم ترمز ضد قفل (ABS)، توزیع الکترونیکی نیروی ترمز (EBD)، کنترل کشش (TCS)، کنترل پایداری الکترونیکی (ESC)، سیستم کنترل شروع حرکت در سربالایی (HSA)، ایربگ راننده و سرنشین جلو، سنسور فشار باد تایر (TPMS)، سنسور نور (اتولایت)، سیستم هشداردهنده امنیتی درهای جانبی، کمربند ایمنی پیش‌کشنده با مکانیزم کاهنده نیرو مجهز است.

امکانات رفاهی

این خودرو شامل صندلی برقی راننده، گرمکن صندلی‌های جلو، شیشه دودی عقب، سانروف برقی، تهویه مطبوع اتوماتیک، نمایشگر ۱۰ اینچی مولتی‌مدیا با نویگیشن و نقشه آفلاین، دوربین دید عقب، کروز کنترل، کی‌لس استارتر، آینه‌های برقی جانبی با گرمکن، فرمان چرمی با دکمه‌های کنترلی، رینگ‌های آلومینیومی ۱۵ اینچی، سیستم مولتی‌مدیا با قابلیت اتصال USB و AUX، صندلی‌های چرمی، کفپوش سه بعدی، شیشه‌های برقی، سنسور پارک عقب، آنتن کوسه‌ای، حالت اسپرت و برفی جعبه دنده، تیپ‌ترونیک می‌شود.

رقبا

شاهین پلاس در بازار داخلی با خودروهایی مانند تارا اتوماتیک V4 ایران خودرو رقابت می‌کند، که فضای صندوق بزرگ‌تر و امکانات مشابهی دارد، اما قیمت بالاتری ممکن است داشته باشد. دنا پلاس توربو اتوماتیک نیز رقیبی مستقیم است، با موتور قدرتمندتر توربو و شتاب بهتر، هرچند استهلاک بیشتری دارد. دیگر رقبا شامل جک J4 و فردا ۵۱۱ می‌شوند، که گزینه‌های چینی با طراحی مدرن‌تر و امکانات بیشتر هستند، اما دسترسی و خدمات پس از فروش آن‌ها ممکن است محدودتر باشد. کی ام سی ایگل نیز در این رده قرار می‌گیرد، با تمرکز بر اقتصاد سوخت و فضای داخلی جادار. انتخاب میان این خودروها به اولویت‌هایی مانند قیمت، مصرف سوخت و دسترسی قطعات بستگی دارد.