لئوپارد 8 ؛ بررسی مشخصات فنی + تصاویر

ورود خودروهای های‌تک چینی به بازار ایران روند جدیدی را آغاز کرده و برند لئوپارد، زیرمجموعه گروه BYD، با محصولی فراتر از یک کراس‌اوور شهری وارد این میدان شده است. لئوپارد 8 یک شاسی‌بلند آفرودی پلاگین هیبرید است که بر پایه پلتفرم اختصاصی DMO توسعه یافته تا توانایی‌های بیراهه‌نوردی را با بهره‌وری سیستم‌های برقی ترکیب کند. عرضه این خودرو توسط شرکت امیرتجارت سپنتا، علاوه بر جذابیت‌های فنی، سوالات و دغدغه‌هایی را درباره سابقه واردکننده و شبکه خدمات پس از فروش در ذهن خریداران ایرانی ایجاد کرده است که بررسی دقیق این خودرو را ضروری می‌کند.

طراحی خارجی

استارشیپ استتیکس با الهام از فضاپیماها، چهره‌ای جعبه‌ای، خشن و کاملاً مردانه را برای لئوپارد 8 رقم زده است. نمای جلو با جلوپنجره عریض، چراغ‌های LED پیوسته و سپر حجیم، یادآور پیکاپ‌های آمریکایی است و در نمای جانبی، گلگیرهای عضلانی، رینگ‌های ۲۱ اینچی و سقف شناور به همراه رکاب‌های جانبی، هویت یک آفرودر کلاسیک را تداعی می‌کنند. در بخش عقب نیز محفظه زاپاس روی در صندوق و چراغ‌های یکپارچه، ساختار قلدر خودرو را تکمیل می‌کنند. ابعاد بزرگ با طول ۵۱۹۵ میلی‌متر و وزن بیش از ۳ تن، حضور این خودرو را در هر محیطی کاملاً مسلط نشان می‌دهد.

کابین لئوپارد 8

برخلاف بسیاری از رقبای چینی که غرق در نمایشگرهای بی‌هویت هستند، معماری منظم و کاربردی دارد. داشبورد افقی با حفظ کلیدهای فیزیکی پرکاربرد روی کنسول میانی، استفاده از امکانات را در حین آفرود و با دستکش ساده‌تر می‌کند. نمایشگر مرکزی ۱۵.۶ اینچی، کلاستر ۱۲.۳ اینچی و نمایشگر اختصاصی سرنشین جلو، تعادل خوبی میان فناوری و ارگونومی ایجاد کرده‌اند. چیدمان ۶ نفره با صندلی‌های کاپیتانی ردیف دوم، فضای لوکسی را فراهم می‌کند، هرچند به دلیل وجود سه ردیف صندلی، حجم صندوق عقب در حالت استاندارد به ۷۴۵ لیتر محدود می‌شود که برای یک شاسی‌بلند فول‌سایز چندان چشمگیر نیست.

قلب تپنده لئوپارد 8

یک سیستم پلاگین هیبرید موازی متشکل از موتور ۲ لیتری توربوشارژ بنزینی و دو موتور برقی در محورهای جلو و عقب است. این مجموعه در مجموع ۷۳۰ اسب بخار قدرت و ۷۶۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند که توسط گیربکس تک‌سرعت مخصوص هیبرید به هر چهار چرخ منتقل می‌شود. شتاب ۴.۸ ثانیه‌ای و حداکثر سرعت ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت برای یک آفرودر ۳۱۲۵ کیلوگرمی، اعداد خیره‌کننده‌ای هستند. باتری ۴۷ کیلووات ساعتی LFP نسل دوم، برد纯电 حدود ۱۰۰ کیلومتر را فراهم می‌کند و مصرف سوخت ترکیبی در شرایط ایده‌آل ۱.۸ لیتر ثبت شده است؛ اما باید توجه داشت که در صورت خالی شدن باتری در مسیرهای آفرودی، به دلیل وزن سنگین، مصرف سوخت بنزینی به حدود ۱۱ لیتر در صد کیلومتر می‌رسد. قابلیت عبور از آب تا عمق ۹۰۰ میلی‌متر، زاویه ورود ۳۰ درجه و سیستم تعلیق هوشمند DiSus-P که امکان حرکت روی سه چرخ را فراهم می‌کند، توانایی‌های فنی آن را در شرایط سخت تایید می‌کنند.

امکانات ایمنی

۸ کیسه هوا شامل پرده‌ای و جانبی عقب، سیستم ترمز ضد قفل، توزیع الکترونیکی نیروی ترمز، کنترل پایداری الکترونیکی، کنترل کشش، ترمز کمکی، کنترل حرکت در سرازیری و سربالایی، کروز کنترل تطبیقی، هشدار خروج از خط، حفظ حرکت بین خطوط، هشدار برخورد از جلو و عقب، دوربین ۳۶۰ درجه، دستیار رانندگی در ترافیک، رادار نقاط کور، رادار تابلوخوان، سیستم پارک خودکار، ترمز اضطراری خودکار، نظارت بر فشار باد تایرها و رادار پایش خستگی راننده.

امکانات رفاهی

سیستم تعلیق بادی هوشمند با قابلیت تنظیم ارتفاع، نمایشگر ۱۵.۶ اینچی مالتی‌مدیا، کلاستر ۱۲.۳ اینچی، نمایشگر اختصاصی سرنشین جلو، سیستم صوتی ۱۲ بلندگو، اپل کارپلی و اندروید اتو، شارژر بی‌سیم تلفن همراه، ورود و استارت بدون کلید، سانروف و سقف پانوراما، سیستم تهویه مطبوع چهار کاناله، تنظیم برقی صندلی‌های جلو و عقب با گرم‌کن و سردکن، هدآپ دیسپلی، آینه‌های جانبی برقی تاشو و صندلی‌های خلبانی ردیف دوم.

در بازار ایران، تانک ۷۰۰ با موتور ۶ سیلندر ۳ لیتری و رویکرد سنتی‌تر آفرود، اصلی‌ترین رقیب چینی لئوپارد 8 محسوب می‌شود. در بازارهای جهانی نیز تویوتا فوررانر هیبریدی و دانگ‌فنگ M-Hero در بازه قیمتی و کاربری مشابه قرار می‌گیرند. لئوپارد 8 از نظر قدرت خروجی، شتاب و مصرف سوخت در حالت شارژ برتری محسوسی دارد، اما تانک 700 به دلیل سابقه برند، ساختار مکانیکی متفاوت و گیربکس ۹ سرعته، مخاطبان خاص خود را در بازار آفرودهای سنگین و جاده‌ای جذب می‌کند.