زامیاد زاگرس یک پیکاپ دوکابین و چهارچرخمحرک است که در سال ۱۴۰۲ به سبد تولیدات این شرکت پیوست. پایه این خودرو فودای F22 چین است؛ محصولی که نسخهای نزدیک به آن را مکث موتور با نام کلوت به بازار ایران آورده بود. آشنایی مخاطب ایرانی با این ساختار، به همین اشتراک برمیگردد.
در خانواده محصولات زامیاد، زاگرس بالاتر از کارون قرار میگیرد و سومین محصول این شرکت بر پایه فودای به شمار میرود. تولید F22 از حدود سال ۲۰۱۲ ادامه داشته و ساختار آن از شاسیبلند لندفورت این سازنده گرفته شده است. سابقه طولانی تولید، هم به شناختهشدهبودن فنی خودرو کمک کرده و هم علت اصلی کهنهبودن طراحی است. با این پیشینه، زاگرس را باید ابزاری کاری با توانایی آفرود معقول دانست، نه یک پیکاپ لوکس چندمنظوره. همین نگاه، معیار منصفانهای برای سنجش پیشرانه، تجهیزات و قیمت آن است.
شمایل زاگرس به طراحیهای پیش از ۲۰۱۵ بازمیگردد؛ جلوپنجره بزرگ، چراغهای هالوژنی و سپر ساده، چهرهای کاربردی اما بیتجمله ساختهاند. شباهت نمای جلو و همچنین چراغهای عقب و درب محفظه بار به مکث کلوت، نتیجه استفاده از بستر مشترک است. در نمای جانبی، زههای پلاستیکی مشکی و حجمپردازی مختصر، سادگی بدنه را کمی کاهش میدهد. ابعاد بزرگ و فاصله محوری ۳۱۰۰ میلیمتری، پایداری خودرو را در بارگیری بهبود میدهد، ولی مانور در خیابانهای تنگ و پارک کردن را دشوارتر میکند. نبود فیسلیفت جدی در سالهای تولید، فاصله ظاهری این پیکاپ را از رقبای جدیدتر بیشتر کرده است.
کابین از داشبرد با فرم V، کنترلرهای فیزیکی فراوان و فرمان بزرگ با روکش چرم و دکمههای کنترلی تشکیل شده است. بیشتر قطعات داشبرد و رودریها از پلاستیک خشک ساخته شدهاند؛ کیفیتی متناسب با یک پیکاپ کاری، اما به دور از استانداردهای کابینهای مدرن چینی. کابین برای پنج سرنشین طراحی شده است. فضای کابین یکی از نقاط قوت زاگرس است و ردیف عقب به راحتی دو تا سه بزرگسال را جا میدهد. ابعاد محفظه بار حدود ۱٫۵ در ۱٫۵ در ۰٫۵۳ متر است و برای تجهیزات طبیعتگردی، ابزار کار و بارهای حجیم فضای کافی فراهم میکند. در سفرهای خانوادگی نیز نیازی به حمل بار داخل کابین نیست.
قلب تپنده زامیاد زاگرس، یک پیشرانه ۲.۴ لیتری (۲۳۷۸ سیسی) چهار سیلندر ۱۶ سوپاپ تنفس طبیعی تحت لیسانس میتسوبیشی است. این موتور توانایی تولید ۱۳۶ اسببخار قدرت در دور ۵۲۵۰ و ۲۰۰ نیوتنمتر گشتاور در دور ۲۵۰۰ را دارد. اگرچه این اعداد برای یک پیکاپ سنگینوزن ۱۸۳۰ کیلوگرمی چندان هیجانانگیز نیستند، اما تنفس طبیعی بودن موتور، استهلاک پایین و سازگاری بهتری با بنزین ایران دارد. نیروی تولیدی توسط یک گیربکس ۵ سرعته دستی به سیستم انتقال قدرت دو دیفرانسیل (Part-time) ارسال میشود. وجود ترانسفرکیس با قابلیت انتخاب حالتهای H4 و L4، به همراه سیستم تعلیق جلو مستقل (دوبل جناغی) و تعلیق عقب فنر تخت، زاگرس را به یک همراه مطمئن برای مسیرهای خارج از جاده تبدیل کرده است. مصرف سوخت ترکیبی این پیشرانه حدود ۱۰.۴ لیتر در هر صد کیلومتر و ظرفیت باک آن ۷۲ لیتر است.
ترمز ضدقفل ABS، توزیع الکترونیکی نیروی ترمز EBD، دو کیسه هوای جلو، سنسور پارک عقب، دوربین عقب، تنظیم برقی ارتفاع نور جلو. کنترل پایداری الکترونیکی، کنترل کشش، کنترل ایستایی در سربالایی، کنترل سرعت در سرازیری، ترمز کمکی، ترمز اضطراری خودکار، رادار نقطه کور و رادار تصادف در فهرست تجهیزات زاگرس دیده نمیشوند.
فرمان هیدرولیک با تنظیم ارتفاع، روکش چرم فرمان، دکمههای کنترلی روی فرمان، نمایشگر لمسی ۹ اینچی، سیستم ناوبری، بلوتوث، ورودی USB، هشت بلندگو، تهویه مطبوع نیمهاتوماتیک، شیشه بالابرهای برقی. روکش چرم صندلیها، تنظیم دستی چهارحالته صندلی جلو، آینههای جانبی برقی با گرمکن، مهشکن جلو و عقب، روکش مقاوم محفظه بار، رینگهای آلومینیومی ۱۷ اینچی. کروز کنترل، ورود بدون کلید، استارت بدون کلید، تهویه اتوماتیک، صندلی برقی، گرمکن صندلی جلو، سانروف، اتولایت و دوربین ۳۶۰ درجه از جمله تجهیزاتی هستند که در زاگرس حضور ندارند.
در بازار ایران، رقبای مستقیم زاگرس شامل فوتون تونلند نیوفیس، مکث موتور کلوت، آمیکو آسنا، کاپرا ۲ نیوفیس و KMC T8 هستند. اشتراک بستر با کلوت و اشتراک پیشرانه با آسنا و کاپرا، برتری فنی متمایزی برای این پیکاپ ایجاد نمیکند. شبکه نمایندگی و تأمین قطعات زامیاد، مهمترین عامل تمایز زاگرس در برابر برندهای تازهوارد است. در مقابل، قدرت محدود، نبود قفل دیفرانسیل و فهرست کوتاه تجهیزات ایمنی، خریدار را به سمت گزینههای مجهزتر سوق میدهد. موفقیت عملی این محصول به قیمتگذاری رقابتی و تداوم عرضه وابسته است، نه به سابقه نام زامیاد.
دیدگاه شما؟