بوگاتی گالیبیه؛ دوباره در دید عموم

موزه‌ی Autostadt در کنار کارخانه‌ی فولکس‌واگن در ولفسبورگ یکی از مقاصد منحصر به فرد دنیای خودرو است که همواره با نمونه‌های نادر و آزمایش‌های خلاقانه، بازدیدکنندگان را شگفت‌زده می‌کند. در میان این خودروهای خاص، کانسپت بوگاتی گالیبیه جایگاهی ویژه دارد؛ خودرویی که با پیشرانه‌ی 16 سیلندر W16 قدرت می‌گیرد و کمتر کسی آن را به یاد می‌آورد.

این کانسپت برای اولین بار در سال ۲۰۰۹ معرفی شد و روی شاسی بنتلی آرنج ساخته شده بود، اما بدنه، کابین و پیشرانه‌ای کاملاً متفاوت داشت. در حالی که بنتلی آرنج از موتورهای V8 استفاده می‌کرد، گالیبیه تعداد سیلندرها را دو برابر کرده و با یک پیشرانه‌ی سوپرشارژ W16 عرضه شد که امکان استفاده از بنزین و اتانول را داشت. این پیشرانه‌ی ۸ لیتری در جلو نصب شده و زیر کاپوتی زیبا و دو تکه پنهان بود و حدود 1000 اسب‌بخار قدرت تولید می‌کرد. سوپرشارژ برای افزایش گشتاور پایین طراحی شده بود تا خودرو عملکردی مناسب برای سفرهای طولانی و لوکس داشته باشد. با توجه به اندازه و تجهیزات بسیار لوکس کابین، گالیبیه احتمالاً سنگین‌تر از ویرون بود؛ برای مقایسه، مدل ویرون سال ۲۰۰۵ وزنی برابر ۱۸۸۸ کیلوگرم داشت.

با گذشت بیش از ۱۷ سال از معرفی این کانسپت، گالیبیه هنوز خودرویی چشم‌گیر و قابل توجه است. در واقع، این بوگاتی یک لیفت‌بک بود و نه یک سدان کامل، چرا که در عقب آن کاربردی‌تر طراحی شده بود. همزمان با معرفی گالیبیه، پورشه پانامرا پنج‌در وارد بازار شد، اما گالیبیه لوکس بودن و قدرت را به سطحی متفاوت رسانده بود.

ویدیویی که توسط یوتیوبر «Horsepower Hunters» منتشر شده، نگاهی نادر به کابین این خودرو ارائه می‌دهد. تمام سطوح کابین با بهترین چرم موجود در گروه فولکس‌واگن در آن زمان پوشیده شده و با چوب صیقل‌خورده تزئین شده بود. برخلاف ویرون که برای حفظ سبک کلاسیک کابین، صفحه‌نمایش‌ها را محدود کرده بود، گالیبیه از تکنولوژی دیجیتال بیشتری بهره می‌برد؛ صفحه‌نمایش دیجیتال بزرگی پشت فرمان نصب شده و یک نمایشگر لمسی نیز روی کنسول مرکزی قرار داشت. در عقب، با فشردن یک دکمه، نمایشگر دیگری بالا آمده و به سمت سرنشینان عقب می‌چرخید. کابین به صورت دقیق برای چهار سرنشین طراحی شده بود، با دو صندلی عقب مستقل که توسط تکیه‌گاه چرمی و کنسول مرکزی از هم جدا شده بودند. نقطه‌ی برجسته کابین، ساعت منحصربه‌فردی به ارزش ۱۰۰,۰۰۰ دلار بود که از داشبورد بیرون می‌آمد و می‌توانست روی مچ دست قرار گیرد.

بوگاتی در زمان رونمایی اعلام کرد که هدف از طراحی گالیبیه، سنجش علاقه‌ی مشتریان برای نسخه‌ی تولیدی احتمالی بوده است. با این حال، این فست‌بک لوکس هرگز وارد خط تولید نشد، زیرا بوگاتی معتقد بود عرضه‌ی آن ممکن است مشتریان را گیج کند. برند بوگاتی با موفقیت ویرون شناخته می‌شود و شرکت تصمیم گرفت مسیر خود را با مدل شیرون ادامه دهد و به جای تمرکز روی یک سدان یا لیفت‌بک لوکس، توجه خود را بر هایپرکارهای محدود و منحصربه‌فرد متمرکز کند.

با این حال، تجربه‌ی گالیبیه یادآور فرصت‌های از دست رفته است، اما باید توجه داشت که فروش تمام ۴۵۰ دستگاه ویرون بیش از یک دهه طول کشید. بنابراین معرفی یک سدان یا لیفت‌بک در دهه‌ی ۲۰۱۰ با چالش‌های بسیاری روبه‌رو بود. هرچند گالیبیه می‌توانست خودرویی شگفت‌انگیز باشد، تصمیم بوگاتی منطقی به نظر می‌رسد.

امروزه، بوگاتی توربیلون امکان داشتن 8 خروجی اگزوز و آرایش پیشرانه‌ی V16 را برای مشتریان بسیار ثروتمند فراهم می‌کند. این هایپرکار تا سال ۲۰۲۹ فروخته شده است و موفقیت آن ممکن است مدیران را تشویق کند تا تولید مدل دوم را تصویب کنند. با توجه به میراث برند و تجربه موفق ویرون، تولید یک سدان لوکس با پیشرانه‌ی قدرتمند منطقی‌ترین گزینه است و روح گالیبیه ممکن است دوباره در قالب خودرویی باشکوه و منحصربه‌فرد برای مشتریان خاص بازگردد.