مقدمه بیسو T5 یک کراساور میانسایز و هفتنفره است که در سال ۲۰۱۷ توسط شرکت بیسو اتو، زیرمجموعه گروه بایک چین، رونمایی شد. این خودرو قرار بود توسط سیفخودرو به بازار ایران راه یابد، اما هرگز به تولید انبوه نرسید و به یکی از کمیابترین خودروهای کشور تبدیل شد. با این حال، بررسی این شاسیبلند خانوادگی به دلیل ویژگیهای منحصربهفرد و تجهیزات قابلتوجه آن، خالی از لطف نیست.
زبان طراحی بیسو T5 تا حدی گنگ و ناموزون ارزیابی میشود. در نمای روبرو، جلوپنجرهای بزرگ و کشیده با نوارهای کرومی خودنمایی میکند که با چراغهای زاویهدار پیوند خورده است. سپر بزرگ و دو تکه با ورودی هوای عریض و مهشکنهای خشن، جلوهای عضلانی به خودرو بخشیدهاند.
در نمای جانبی، فرم مکعبی و کشیده بدنه به دلیل حضور ردیف سوم صندلی، یادآور ونها است. خط شانه از چراغ عقب تا گلگیر جلو کشیده شده و رکابهای عمیق به همراه حجمدهی گلگیرها، ظاهر را عضلانیتر کردهاند. رینگهای بزرگ خودرو شاید برای این اتاق کمی اغراقآمیز به نظر برسند. نمای عقب سادهترین بخش طراحی است. چراغهای دو تکه و کشیده، درب صندوق بزرگ با باله دورنگ و عبارت BISU AUTO در میان چراغها، عناصر اصلی این نما هستند. وجود دستگیره درب صندوق بزرگ در وسط، کمی از جذابیت عقب کاسته است. سپر دو تکه، دیفیوزر کرومی و اگزوز دوقلو در سمت چپ، طراحی عقب را تکمیل میکنند.
کابین بیسو T5 با وجود پلاستیکهای خشک معمول، طراحی بروز و نسبتاً لوکسی دارد. یک نمایشگر لمسی ۹ اینچی در بالاترین نقطه داشبورد قرار گرفته و پنل تهویه مطبوع اتوماتیک در نیمه پایینی جای خوش کرده است. استفاده از تریم کرومی و فرمان D کات چهار شاخه، حس مدرن بودن را منتقل میکند. صفحه کیلومتر شمار سیلندری با نمایشگر ۴ اینچی رنگی در سمت راست، چندان منظره جذابی ایجاد نمیکند. کنسول میانی مدوی شکل و تونل گیربکس عریض، فضای اختصاصی برای سرنشینان جلو ایجاد کرده است.
به لطف فاصله محوری مناسب، فضای پای سر و زانوی سرنشینان ردیف اول و دوم کاملاً ایدهآل است. ردیف سوم نیز نسبت به رقبا دلبازتر است، اما استفاده از آن به معنای از دست دادن کامل فضای صندوق عقب است.
قلب تپنده بیسو T5 یک پیشرانه ۱.۵ لیتری ۴ سیلندر توربوشارژ است که ۱۵۰ اسب بخار قدرت و ۲۱۵ نیوتنمتر گشتاور تولید میکند. این نیرو توسط یک جعبهدنده ۸ سرعته اتوماتیک به چرخهای جلو منتقل میشود. شتاب صفر تا صد این کراساور ۱۶۶۰ کیلوگرمی، ۱۴.۵ ثانیه و حداکثر سرعت آن ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت است. مصرف سوخت ترکیبی نیز ۸.۷ لیتر در هر صد کیلومتر اعلام شده است. این خودرو تنها به صورت تکدیفرانسیل عرضه شده و امکان سفارش به صورت دو دیفرانسیل برای آن وجود ندارد.
این خودرو در صورت عرضه گسترده، میتوانست رقیبی جدی برای بورگوارد BX7، هاوال H2 و زوتی دامای X7 در بازار ایران باشد. با این حال، به دلیل عدم گستردگی خدمات پس از فروش و عرضه محدود، هیچگاه نتوانست جایگاه ویژهای در میان مشتریان پیدا کند و به یکی از مهجورترین کراساورهای بازار تبدیل شد.
کروز کنترل، سنسور پارک جلو و عقب، سنسور باران، سنسور فشار باد تایر، ترمز پارک برقی، اتوهلد، دی لایت، چراغهای مه شکن جلو و عقب، فرمان برقی دو حالته با روکش چرم و دکمههای کنترل حساس به سرعت، سیستم صوتی با هفت اسپیکر، نمایشگر لمسی دوربینهای عقب و جانبی و ۳۶۰ درجه، بلوتوث، USB، نمایشگر ۴ اینچی صفحه کیلومتر، دوربین جلو، ورود بدون کلید، استارت دکمهای، سیستم تهویه اتوماتیک با دریچه تهویه عقب، صندلی راننده با تنظیمات ۶ حالته برقی، صندلی سرنشین جلو ۴ حالته برقی، صندلیهای عقب تاشونده دوتکه، گرمکن صندلی جلو، روکش صندلی چرم، ایزوفیکس، صندوق برقی با جک، آینه وسط الکتروکرومیک، آینه جانبی تاشونده برقی با گرمکن، سقف پانوراما و سانروف.
هشت عدد کیسه هوا شامل راننده، سرنشین جلو، پردهای و جانبی جلو و عقب، قفل مرکزی، سیستم ضد سرقت، سنسور پارک روی سپر عقب و جلو، صندلیهای عقب مجهز به ایزوفیکس، سیستم ترمز ضد قفل همراه با ترمز اضطراری پیشرانه و توزیع الکترونیکی نیروی ترمز، ترمز کمکی، فناوری کنترل کشش، سیستم حفظ تعادل، نگهدارنده خودرو در شیب، رادار نقطه کور، رادار تغییر لاین و کمربند ایمنی پیشکشنده.
دیدگاه شما؟