ام وی ام 110 به عنوان یکی از نخستین و شناختهشدهترین خودروهای چینی وارد شده به بازار ایران، در کلاس میکروکارها و هاچبکهای فوق کوچک شهری قرار میگیرد. این خودرو که در واقع نسخه بازطراحی شده چری QQ و با الهام از طراحیهای دوو ماتیز کرهای توسعه یافته است، توسط مدیران خودرو در طول سالهای فعالیت خود در دو نسل و با پیشرانههای سه و چهار سیلندر به تولید رسید. هدف اصلی از مهندسی و ساخت این خودرو، ارائه یک وسیله نقلیه اقتصادی، کممصرف و چابک برای تردد روزمره در کلانشهرهای شلوغ و پرترافیک است. در ادامه به بررسی دقیق ابعاد، طراحی و مشخصات فنی این خودروی شهری میپردازیم.
کابین ام وی ام 110 با توجه به ابعاد جمعوجور و کلاس بدنه، طراحی بسیار ساده، مینیمال و پایهای دارد. استفاده از پلاستیکهای خشک در اکثر نقاط داشبورد و رودریها مشهود است که در درازمدت و در برابر تابش نور خورشید ممکن است دچار استهلاک ظاهری شود. چیدمان ادوات شامل یک صفحه کیلومتر دیجیتالی نیمدایرهای در پشت فرمان، دریچههای تهویه مطبوع و سیستم صوتی در مرکز داشبورد است. صندلیها از روکش پارچهای بهره میبرند و فضای پای سرنشینان جلو نسبت به ابعاد بیرونی خودرو قابل قبول ارزیابی میشود، اما فضای ردیف عقب بیشتر برای کودکان یا قرار دادن وسایل محدود مناسب است. همچنین صندلیهای عقب به صورت تاشو طراحی شدهاند تا در صورت نیاز، حجم فضای بار افزایش یابد و در نسخههای جدیدتر، درب محفظه داشبورد سمت شاگرد برای ایجاد فضای بازتر حذف شده است.
در نمای بیرونی، ام وی ام 110 خطوطی منحنی و ظاهری فانتزی و تخممرغی شکل دارد که ریشه در طراحیهای دهه 2000 میلادی دارد. چراغهای جلو بیضیشکل و بزرگ در کنار جلوپنجرهای کوچک قرار گرفتهاند و درپوش موتور ابعاد کوچکی دارد. نمای جانبی با خطوط نرم پنجرهها و دستگیرههای عقب که به صورت مایل و چسبیده به ستون طراحی شدهاند، تا حدودی یادآور دوو ماتیز است و هدف طراحان تداعی حرف Q در دو طرف خودرو بوده است. در نمای عقب، چراغهای کشیده و برجسته در دو طرف شیشه پانوراما صندوق قرار گرفتهاند که دید عقب مناسبی را برای راننده فراهم میکند. طول 3.55 متری این خودرو، آن را به گزینهای ایدهآل برای پیدا کردن جای پارک در خیابانهای شلوغ شهری تبدیل کرده است.
پیشرانه استاندارد و اصلی ام وی ام 110 از نوع 4 سیلندر 16 سوپاپه با حجم 1083 سیسی و تنفس طبیعی است. این موتور توانایی تولید حداکثر 68 اسببخار قدرت در دور موتور 6000 و گشتاور 90 نیوتنمتر در دور موتور 3500 را دارد. نیروی تولید شده توسط یک گیربکس 5 سرعته دستی و در برخی تیپها اتوماتیک به چرخهای جلو منتقل میشود. شتاب صفر تا صد این خودرو حدود 14 ثانیه اعلام شده و حداکثر سرعت آن به 130 کیلومتر بر ساعت میرسد. وزن خالص خودرو 890 کیلوگرم است و مصرف سوخت ترکیبی آن برابر با 7 لیتر در هر صد کیلومتر شامل 9 لیتر در شهر و 5 لیتر در جاده ارزیابی میشود. ظرفیت باک سوخت نیز 35 لیتر در نظر گرفته شده است.
ساختار بدنه تقویت شده، ترمزهای مجهز به سیستم ضد قفل ABS و توزیع الکترونیکی نیروی ترمز EBD، برخورداری از دو کیسه هوا برای سرنشینان جلو، چراغهای مهشکن جلو و عقب، قفل مرکزی با ریموت کنترل، ستونهای تقویت شده برای جذب انرژی ضربه، شیشه عقب پانوراما برای افزایش دید راننده و کاهش نقاط کور، ترمزهای دیسکی و کاسهای، کمربندهای ایمنی پیشکشنده، ساختار بدنه با قابلیت جذب ضربه و ابعاد کوچک خودرو برای مانورپذیری و جلوگیری از تصادفات شهری از جمله موارد ایمنی این خودرو را تشکیل میدهند.
فرمان هیدرولیک، آینههای جانبی با تنظیم برقی، شیشه بالابرهای برقی برای هر چهار درب، سیستم صوتی مجهز به چهار بلندگو با پورت USB و پشتیبانی از MP3، سیستم تهویه مطبوع دستی، صندلیهای عقب تاشو برای افزایش فضای بار، کیلومترشمار دیجیتالی، روکش صندلی پارچهای، فیلتر تهویه مطبوع، آفتابگیر برای سرنشینان جلو، چراغ همراهی تا منزل، تنظیم ارتفاع نور چراغهای جلو و صندلی راننده با قابلیت تنظیم در دو حالت از جمله تجهیزات رفاهی موجود در کابین این خودرو به شمار میروند.
ام وی ام 110 در بازار ایران و در بازه قیمتی و کلاس کاری خود، رقبای داخلی متعددی دارد. مهمترین رقبای این خودرو شامل سایپا 111، تیبا 2 و سایپا کوییک میشوند. تفاوت اصلی ام وی ام 110 با رقبای داخلی در ابعاد کوچکتر، ظاهر فانتزیتر و مصرف سوخت پایینتر آن است، در حالی که رقبای داخلی از نظر فضای کابین، فضای صندوق عقب، فراوانی قطعات یدکی و گستردگی شبکه خدمات پس از فروش در شرایط برتری نسبت به این هاچبک چینی قرار دارند.
دیدگاه شما؟